آشنایی با مرکز تجارت جهانی پنانگ مالزی

مرکز تجارت جهانی پنانگ در شمال مالزی از یک معماری ویژه برخوردار خواهد شد

پروژه طراحی مرکز تجارت جهانی پنانگ که می‌تواند نقش مهمی در رشد اقتصادی شمال مالزی ایفا کند، مورد بهره‌برداری قرار خواهد گرفت.

هدف این مرکز- که توسط شرکت معماری Asymtote طراحی شده این است که با ایجاد کارکردهای متنوع برای آن، تغییری اساسی درشهر پنانگ که یکی از شهرهای مهم و پرجمعیت مالزی است، به‌وجود آورد.

تغییری که شهر پنانگ را به محلی برای نقل و انتقال میلیاردها دلار تبدیل می‌کند و در نهایت منجر به رشد سریع اقتصادی و افزایش سطح درآمد در شمال مالزی خواهد شد.

احمد بداوی، نخست وزیر وقت مالزی در این باره می گوید:" از آنجا که پنانگ شهری تعیین کننده در شاهراه شمالی منطقه است، از ظرفیت بالایی برای جذب سرمایه‌‌های خارجی برخوردار است. من اطمینان دارم که این پروژه انتظارات مارا پوشش خواهد داد.

Penang Global City Center

این مجموعه از  فضاهای متنوع و متعددی از جمله، مرکز همایش‌ها، مرکز هنرهای نمایشی، مجموعه آپاراتمان های مسکونی، هتل، ساختمان های اداری ،پارکینگ تشکیل شده است. و همچنین یک فضای عمومی بسیار بزرگ به عنوان ورودی، این مرکز تجارت جهانی را به مجموعه شهری اطراف مرتبط می‌سازد.

این طرح، شکوه و زیبایی خود را از طریق دربرگیری مناظر طبیعی و توجه همزمان به شهرسازی مدرن به دست می آورد. در این طرح، اجزای افقی پروژه در اطراف صفه اصلی قرارگرفته و می توان امتداد آن ها را در جهت عمودی، به شکل دو برج 60 طبقه مسکونی در خود پیچیده، مشاهده کرد.

نمای تمام شیشه‌ای این دو برج نقش های متفاوتی مانند منعکس کردن مناظر اطراف و دریای شهر پینانگ را ایفا می‌کند.

همچنین در طراحی این مرکز از آخرین یافته‌های طراحی پایدار و فن آوری های مهندسی استفاده شده است.

از جمله می‌توان از  به‌کارگیری توربین‌های پیشرفته بادی، نماهای با عملکرد و بازدهی بسیار بالا، فیلم های بسیار نازک فتوولتاییک، سیستم‌های مدیریت آب باران و بازیافت آن برای استفاده مجدد نام برد که همه آنها در  بوجود آوردن یک معماری با عملکرد مناسب و ایجاد ارتباطی آگاهانه با محیط اطراف، سهیم هستند

سلامت در مالزی

مالزی در چند سال اخیر به یکی از کشورهایی تبدیل شده که پزشکان ایرانی برای تحصیل و حتی اقامت به آنجا سفر می‌کنند.

 با این اوصاف جالب است بشنویم که این کشور در حال حاضر به  ۹هزار پزشک متخصص به‌ویژه در حوزه‌های داروسازی، جراحی و دندانپزشکی برای تکمیل کادر خود در بیمارستان‌های دولتی نیاز دارد.

به گزارش خبرگزاری رسمی مالزی (برناما)، تیتونگ لای، وزیر بهداشت مالزی اعلام کرده  ۴۰درصد از پست‌های تخصصی و پزشکی بیمارستان‌ها و کلینیک‌های دولتی خالی است و از سال  ۲۰۰۳تنها  ۶۰درصد کادر تخصصی مورد نیاز این بیمارستان ها تکمیل شده است. به گفته وزیر بهداشت مالزی، تاکنون  هزاران متخصص از کشورهای خارجی به مالزی آمده و در این کشور مشغول به خدمت شده‌اند اما این میزان برای تامین نیازهای پزشکی و درمانی مردم کافی نیست. نکته جالب این است که تیونگ لای، افزایش حقوق و مزایای پزشکان در خارج مالزی نسبت به داخل این کشور را از دلایل نداشتن تمایل پزشکان مالزیایی برای کار در مالزی عنوان کرده، چراکه بسیاری از متخحصصان مالزیایی ترجیح می‌دهند به همین دلایل از این کشور مهاجرت کنند.

مالزی از خیلی جهات قابل مقایسه با کشور ماست. کشوری که تا 20-30 سال قبل یک کشور توسعه‌نیافته به حساب می‌آمد، امروز از خیلی جهات از کشور ما هم جلوتر است. مثلا کشور ما هنوز در مسائلی مثل پزشک خانواده و طرح ارجاع یا زیر میزی و قیمت گذاری خدمات درمانی، تعرفه‌های درمان و مهم‌تر از همه افزایش هزینه‌های درمان مشکل دارد ولی در مالزی سال‌هاست که این مسائل حل شده است.

در مالزی هم مثل کشور ما دانشگاه‌ها خودشان درمانگاه و بیمارستانی مستقل داشته که تمامی دانشجویان و خانواده‌های آنها تحت بیمه دانشگاه از آن استفاده می‌کنند. البته درمانگاه دانشگاه تنها مختص دانشجویان و کارکنان و استادان دانشگاه است و دارای خدمات آزمایشگاهی، دندانپزشکی و اورژانس نیز هست و در آن، کلیه خدمات در بسته خدماتی تعیین شده به‌صورت رایگان ارائه می‌شود اما نکته مهم درخصوص سیستم مدیریتی و ارائه خدمات این درمانگاه این است که به مجرد ورود به درمانگاه شما شماره‌ای دریافت می‌کنید و منتظر اعلام شماره از طریق تابلو می‌شوید، با اعلام شماره شما نزد پزشک رفته و معاینات صورت می‌گیرد. در این مرحله آنچه مهم است نقش برجسته پرستاران است. به عبارتی کلیه کارهای اولیه توسط پرستار صورت گرفته و پزشک نسخه و آزمایش‌های لازم را از طریق رایانه وارد می‌کند و شما با همان شماره قبلی منتظر می‌مانید تا داروخانه یا آزمایشگاه دارو یا نتیجه آزمایش را به شما تحویل دهد.

در مالزی چیزی به‌نام مطب پزشک وجود ندارد. به عبارت  دیگر،کلیه پزشکان در درمانگاه‌ها و بیمارستان‌ها مشغول به فعالیت هستند. سیستم ارجاع به‌طور کامل در حوزه خدمات درمانی دولتی به اجرا گذاشته می‌شود. هر محله چیزی شبیه به خانه بهداشت دارد که افراد ساکن در محل باید به آن مراجعه کنند و بنا به تشخیص پزشک حاضر در خانه بهداشت شما می‌توانید به درمانگاه ارجاع داده شوید و با تشخیص درمانگاه به بیمارستان که عمدتا تخصصی و فوق‌تخصصی است، ارجاع داده می‌شوید.

البته این شیوه در سیستم خصوصی مشاهده نمی‌شود؛ یعنی اینکه شما می‌توانید مستقیما به یک درمانگاه خصوصی بروید و تقاضای معاینه توسط پزشک متخصص را داشته باشید. اما در سیستم دولتی، بیمار نمی‌تواند برای یک بیماری ابتدا نزد یک متخصص برود.  همچنین نباید برای یک بیماری به چند پزشک مراجعه کند.

اخبار مالزی

چهارمین جشنواره بالونهای هوای گرم در آسمان پوتراجایای مالزی با حضور 23 بالونیست از کشورهای بلژیک،امریکا،هلند،فرانسه،سوییس،مالزی و ژاپن از پنج شنبه 25 اسفند لغایت یکشنبه 18 اسفند 1390 برگزار خواهد شد.

آشنایی با کوالالامپور پایتخت مالزی

شاید بتوان گفت که کوالالامپور پایتخت مالزی بی‌بدیل‌ترین شهر دنیا است.

با وجود آنکه این شهر مالزی سرشار از امکانات جهان مدرن است و از ساختمان‌ها و آثار مدرنیسم بهره فراوان برده است اما جالب اینست که بدانیم این شهر بزرگ دارای جمعیتی اندک است.

کمتر از دو میلیون نفر ساکن این شهر بزرگند و بدور از هیاهو و ازدحام به زندگی مشغولند. در این شهر ساختمانهای مدرن سر به آسمان کشیده‌اند، اما افق شهری آن چندان شلوغ و متراکم نیست. شاید به همین دلیل ساختمان‌های بلند این شهر اجازه بلندپروازی یافته‌اند و نمایان‌تر شدند.

کوالالامپور سه ساختمان از مجموع 25 ساختمان بلند دنیا را در خود جای داده است، که از جمله آن برجهای دوقلو، برجهای پرتونوس و همچنین برج 420 متری منارای کوالالامپور است.

برج‌های پتروناس و مرکز خرید سوریا در زیر این دو برج قلب تجارت کوالالامپور را تشکیل می‌دهند.

خیابان بینتانگ یا به زبان مالایی بوکیت بینتانگ (bukit bintang)  چند مرکز خرید مهم این شهر و چند رستوران را درخود جای داده است.برج‌های پتروناس و مرکز خرید سوریا در زیر این دو برج قلب تجارت کوالالامپور را تشکیل می‌دهند.

خیابان بینتانگ یا به زبان مالایی بوکیت بینتانگ (bukit bintang)  چند مرکز خرید مهم این شهر و چند رستوران را درخود جای داده است.

مرکز خرید لوکس استار هیل در این خیابان یکی از پر بیننده‌ترین گالری‌های هنری این شهر به حساب می‌آید.

خایابان پتالینگ با دکه‌ها و سوپر مارکت‌های به سبک هندی بازتاب این فرهنگ در کوالالامپور می‌باشد.

موزه ملی، مسجد جامع، محله چینی‌ها، پارک آبی سانوی لاگون (sunway lagoon) و چندین مرکز خرید از جمله میدولی (midvalley) و وان یو (1U) پر رفت و آمد‌ترین محل‌های توریستی کوالالامپور و اطراف آن می‌باشند.

مرکز خرید لوکس استار هیل در این خیابان یکی از پر بیننده‌ترین گالری‌های هنری این شهر به حساب می‌آید.

خایابان پتالینگ با دکه‌ها و سوپر مارکت‌های به سبک هندی بازتاب این فرهنگ در کوالالامپور می‌باشد.

موزه ملی، مسجد جامع، محله چینی‌ها، پارک آبی سانوی لاگون (sunway lagoon) و چندین مرکز خرید از جمله میدولی (midvalley) و وان یو (1U) پر رفت و آمد‌ترین محل‌های توریستی کوالالامپور و اطراف آن می‌باشند.

مالزی بدنبال جذب جهانگردان ایرانی

کشورهای تایلند ومالزی همکاری مشترک درزمینه اجرای برنامه های جدید برای جذب جهانگردانی ایرانی و روسی را آغاز کرده اند.

بر اساس گزارشی که برناما،خبرگزاری ملی مالزی از تایلند مخابره کرده وزیر جهانگردی مالزی گفته است تایلند برای زمینه سازی سفر جهانگردان روسی و ایرانی که از آن کشور دیدن می کنند به مالزی، به این کشور کمک خواهد کرد.

وی درکنفرانس خبری با خبرنگاران مالزیایی که به تایلند رفته بودند گفت سالانه 300 هزار جهانگرد ایرانی و 40 هزار جهانگرد روسی از تایلند دیدن می کنند که تایلند می تواند برای سفر انها به مالزی به این کشور کمک کند.

مالزی از مدتی قبل تلاش گسترده ای برای تبدیل سال 2007 به سال دیدار از مالزی آغاز کرده و تاکنون در این چارچوب برنامه های درکشورهای مختلف ازجمله چین ،روسیه، ترکیه و چند کشور اروپایی برگزار نموده است.

وضعیت تصادفات در مالزی

آمار منتشر شده توسط سازمان ملل نشان می دهد که روزانه به طور متوسط 17 تن در جاده‌های مالزی بر اثر تصادف جان خود را از دست می دهند.

مالزی از 25 سال قبل با طراحی و ساخت بزرگراه‌هایی که سرعت‌های بالا در آن مجاز می باشد سعی دارد تا خود را تا سال 2020 به کشورهای پیشرفته نزدیک کند غافل از اینکه امنیت جاده‌ها در این کشور بسیار پایین است.

تصادفات جاده ای در این کشور باعث شده است که نام مالزی به عنوان سی امین کشور خطرناک در راه و ترابری معرفی شود و تلاش‌های پلیس تاکنون کمک چندانی به وضعیت آشفته جاده های این کشور نکرده است.گفتنی است این تصادفات بیشتر به علت بارش باران و لغزندگی زمین رخ می دهند.

سیاست در مالزی

سیاست در مالزی

کشور مالزی تحت نظر «یانگ دی-پرچوان اگونگ» که به معنی قانونگذار اعظم است اداره می‌شود که خیلی وقت‌ها از او با نام شاه مالزی یاد می‌شود.

قانونگذار اعظم مالزی برای دوره‌ای پنج ساله از میان سلاطین 9 ایالت سلنگور، پرلیس، ترنگانو، کدا، کلانتان، پهنگ، جهور و پرک انتخاب می‌شود. سران چهار ایالت دیگر مالزی در این انتخابات شرکت داده نمی‌شوند.

حدود قدرت شاه مالزی توسط قوانین فدرال ترسیم شده است و مجلس بر رفتار او نظارت می‌کند. او بر کار نخست‌وزیر و کابینه مالزی نظارت دارد.

در مالزی حزب برنده در انتخابات مجلس نخست‌وزیر را تعیین می‌کند. ماهاتیرمحمد، نخست‌وزیر سابق مالزی، کسی است که اصلاحات اساسی در ساختار اقتصادی این کشور ایجاد کرد و توانست جایگاه آن را در جهان ارتقا دهد.

او 20 سال نخست‌وزیر مالزی بود و سرانجام در سال 2003 میلادی خوداز قدرت کناره گرفت.

اقتصاد در مالزی

اقتصاد در مالزی

در دهه 50 میلادی مالزی تدوین برنامه‌هایی درازمدت برای توسعه با نام برنامه‌های پنج ساله مالزی را آغاز کرد. نخستین برنامه از این دست در سال 1955 میلادی آغاز به کار کرد.

این برنامه‌ها طی سال‌های بعد دوباره بازنگری شدند و سری جدید این برنامه‌های پنج ساله در سال 1965 اجرا شدند.

مالزی در سال 1971 میلادی تلاش کرد اقتصاد خود را که بیشتر به محصولات کشاورزی وابسته بود به اقتصادی تولیدی آن هم از نوع صنعتی تبدیل کند.

مسئولان این کشور با کمک انگلیسی‌ها حرکتی را آغاز کردند و به جای اتکا بر نیروی کار داخلی از کشورهای منطقه نیروی کار جذب کردند که بیشتر در معادن و زمین‌های کشاورزی به کار گرفته می‌شدند.

با سرمایه‌گذاری ژاپنی‌ها در صنایع سنگین طی چند سال صادرات به موتور محرکه تولید ناخالص داخلی مالزی تبدیل شد. مالزی توانست در دهه‌های 80 و 90 میلادی رشد متوسط هفت درصدی تولید ناخالص داخلی را به همراه تورم اندک به دست آورد.

این رشد اقتصادی سریع برای مالزی دردسرهایی نیز به همراه داشت. مهمترین معضل کمبود نیروی کار بود که سبب موج مهاجرت شدید به این کشور شد و نیروی کار غیرقانونی در این کشور افزایش یافت.

تولید ناخالص داخلی این کشور در سال 2006 میلادی 3/132 میلیارد دلار بود که 8/8 درصد آن در بخش کشاورزی، 47 درصد در صنعت و 1/44درصد در بخش خدمات تولید شده است.

10/68 میلیون نیروی کار در این کشور فعال است و نرخ بیکاری آن 5/3درصد است. 1/5 درصد مردم آن زیر خط فقر زندگی می‌کنند و نرخ تورم آن 6/3درصد است.

این کشور منابع متوسطی هم از نفت در اختیار دارد و روزانه 611 هزار و 200 بشکه نفت صادر می‌کند.

صادرات عمده این کشور شامل تجهیزات الکترونیکی،‌نفت و گاز، چوب، روغن نخل، لاستیک، منسوجات و مواد شیمیایی است که به کشورهای آمریکا (8/18 درصد)، سنگاپور (4/15 درصد)، ژاپن (9/8درصد)، چین (2/7درصد)، تایلند (3/5درصد) و هنگ کنگ (9/4 درصد) صادر می‌شود.

عمده محصولات وارداتی این کشور شامل تجهیزات الکترونیکی،‌ماشین‌آلات، محصولات پتروشیمی، پلاستیک، وسایل نقلیه،‌ آهن و آلومینیوم و مواد شیمیایی است که از کشورهای ژاپن (3/13 درصد)، آمریکا (6/12 درصد)، چین (2/12 درصد)، سنگاپور (7/11درصد)، تایلند (5/5 درصد)، تایوان (5/5 درصد)، کره جنوبی (4/5 درصد) و آلمان (4/4 درصد) وارد می‌شود.

مالزی در یک نگاه

مساحت	329،847 کیلومتر مربع
جمعیت	24،821،286 نفر
پایتخت	کوالالامپور
واحد پول	رینگیت
دامنه اینترنتی	my.
پیش شماره	60+

آشنایی با مترو کوالالامپور مالزی

مترو کوالالامپور پایتخت مالزی دارای 6 خط است و توسط 4 اپراتور اداره می‌شود

مترو کوالالامپور پایتخت مالزی شامل انواع مختلف حمل‌و‌نقل ریلی سبک، مونوریل و قطار حومه است.

خطوط ریلی داخل شهر و اکسپرس فرودگاه جزو سیستم‌های مترو نیستند.

خط کلاناجایا مهم‌ترین خط مترو در مالزی است که 170.000 مسافر را در طول روز و بیش از 350.000 نفر را در ایام خاص مانند روز ملی و جشن سال نو انتقال می‌دهد.

این خط با 29 کیلومتر طول بعد از خط اسکای‌ترن ونکوور کانادا و لیل فرانسه سومین خط طولانی تمام اتوماتیک بدون راننده در جهان است.

خط آمپانگ با طول 27 کیلومتر و 29 ایستگاه دومین خط مهم کوالالامپور است که از جنوب به شمال امتداد دارد.

مسافران با کارت هوشمند و کارت ماهانه می‌توانند از امکانات مترو استفاده نمایند.

هزینه سفر با قطار حومه بسیار بالاست.

فاصله میان فرودگاه بین‌المللی با مرکز شهر را می‌توان در 28 دقیقه توسط خط اکسپرس فرودگاه، با سرعت 160 کیلومتر در ساعت طی کرد. به این زمان باید20-15 دقیقه انتظار در ایستگاه فرودگاه را نیز اضافه کرد.

برای جابه‌جایی مسافران در شهر از سیستم مونوریل استفاده می‌شود. مونوریل به طول 8.6 کیلومتر و 11 ایستگاه، روزانه به تردد 45.00 نفر کمک می‌کند. امکان پرداخت نقدی یا استفاده از کارت هوشمند در مونوریل وجود دارد.

آشنایی با جاذبه های گردشگری مالزی

مالزی یکی از توریستی‌ترین کشورهای جنوب شرق آسیاست. مالزی به دو شبه جزیره غربی و شرقی تقسیم شده است که هر کدام جاذبه‌هایی را در بر دارند

طی چند سال اخیر مالزی به یکی از مهم‌ترین مقاصد توریستی تبدیل شده است.

آب و هوای شرجی و استوایی متفاوت با آب‌ و هوای معمول کشورمان به مراکز تفریحی مالزی جاذبه بخشیده. علاوه بر جاذبه‌های تفریحی، وجود فرهنگ‌های غنی آسیایی مانند مالایی، هندی و چینی بر این مطلب افزوده است. زبان رسمی این کشور مالایی است ولی انگلیسی به طور گسترده توسط مردم صحبت می شود.

کجا و چه زمان:

در سفر به مالزی یکی از یکنواخت‌ ترین آب و هواهای آسیا را تجربه خواهید کرد . دمای هوا از 20 تا 30 درجه‌ سانتی‌گراد در مناطق مختلف در نوسان است. احتمالا دو سه روز اول سفر گرما و رطوبت بالا برای شما آزار دهنده خواهد بود، ولی به لذت از مناظر و شهرهای مالزی می ارزد. فصل باران‌های شدید در بخش غربی از شهریور تا آذر و در بخش شرقی از مهر تا اسفند می‌باشد.

بهترین زمان سفر از لحاظ فرهنگی و تفریحی ماه مبارک رمضان و سال نو چینی می‌باشد. با وجود اکثرییت مسلمان و بودایی این دو زمان یکی از بهترین اوقات برای لذت از فستیوال‌های خرید و تفریح مالزی هستند. سال نو چینی در سال آینده (2009) 26 ژانویه مصادف با 7 بهمن 1387 است.

پایتخت مالزی، کوالالامپور بیشترین جاذبه‌های تفریحی کشور را در بر می‌گیرد.

برج‌های پتروناس و مرکز خرید سوریا در زیر این دو برج قلب تجارت کوالالامپور را تشکیل می‌دهند.

خیابان بینتانگ یا به زبان مالایی بوکیت بینتانگ (bukit bintang)  چند مرکز خرید مهم این شهر و چند رستوران را درخود جای داده است.

مرکز خرید لوکس استار هیل در این خیابان یکی از پر بیننده‌ترین گالری‌های هنری این شهر به حساب می‌آید.

خایابان پتالینگ با دکه‌ها و سوپر مارکت‌های به سبک هندی بازتاب این فرهنگ در کوالالامپور می‌باشد.

موزه ملی، مسجد جامع، محله چینی‌ها، پارک آبی سانوی لاگون (sunway lagoon) و چندین مرکز خرید از جمله میدولی (midvalley) و وان یو (1U) پر رفت و آمد‌ترین محل‌های توریستی کوالالامپور و اطراف آن می‌باشند.

از دیگر شهرهای توریستی مالزی به گنتینگ (genting) می‌توان نام برد.

شهر بازی و سینمای چهار بعدی این شهر و هوای نسبتاً خنک یکی از مرتفع‌ترین شهرهای مالزی را به مرکز تفریحی تبدیل کرده است.

نباید جزایر استوایی مالزی را نیز نادیده گرفت. لنگکاوی، تیومان و ترنگانو توریستی‌ترین جزایر مالزی می‌باشند.

رفت و آمد به این جزایر توسط قایق‌های مسافرتی انجام می‌شود. پنانگ (penang) و پورت دیکسون (port dickson) از شهرهای ساحلی مالزی به شمار می‌آیند، ولی به دلیل آلودگی آب سواحل در بعضی از قسمت‌ها انتخاب مناسبی برای لذت از سواحل این کشور نمی‌باشد.

قسمت شرقی مالزی به دلیل دارا بودن بافت بسیار سنتی و کمبود خدمات توریستی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، اما جنگل‌های شگفت‌‌انگیز ساباه و ساراواک می‌توانند انتخاب مناسبی برای افراد ماجراجو باشند.

مخاطرات سفر:

به دلیل وجود گروه‌های تروریستی به هیچ وجه ریسک رفتن به جزایر دور افتاده و قسمت‌های شرقی استان ساباه را نکنید.

پول و روادید:

پول مالزی رینگت نام دارد. هر رینگت برابر 285 تومان می‌باشد. دلار آمریکا، یورو‌، دینار و ریال کشورهای عربی واحدهای پولی هستند که در مالزی بیشترین خرید و فروش را دارند. مالزی در 8:00 + ساعت گرینویچ قرار دارد.

رانندگی:

اگر قصد رانندگی در مالزی را دارید حتما باید گواهینامه رانندگی بین‌المللی (IDP) را از اداره راهنمایی و رانندگی دریافت کنید. دفاتر اجاره اتومبیل در فرودگاها و هتل‌های مالزی وجود دارند که اکثرا معتبر و تایید شده می‌باشند.

جرایم:

همراه داشتن و مصرف مواد مخدر در مالزی می‌تواند مجازات‌های سنگین زندان و اعدام را در بر داشته باشد. اگر داروهای مسکن و ضد درد مصرف می‌کنید حتما نسخه پزشک خود را همراه داشته باشید.

آشنایی با مالزی

مالزی یکی از توسعه یافته‌ترین کشورهای آسیای جنوب شرقی از نظر اقتصادی است که در عین حال از تنوع فرهنگی زیادی برخوردار است.

این کشور از دو خشکی مجزا از هم تشکیل شده است که به نام‌های شبه‌جزیره مالی و بورنئو خوانده می‌شوند.

پایتخت آن کوالالامپور است اما وزارتخانه‌ها و مراکز اداری آن در شهر تازه تاسیس پوتراجایا مستقر هستند.

این کشور با کشورهای تایلند، اندونزی، سنگاپور، برونیی و فیلیپین همسایه است. این کشور در نزدیکی خط استوا واقع شده است به همین دلیل آب و هوای استوایی بر آن حاکم است و پوشیده از جنگل‌های انبوه است.

این کشور در گذشته جزو قلمرو امپراتوری بریتانیا محسوب می‌شد. کشور فدراتیو مالزی استقلال خود را در 31 ماه آگوست سال 1957 میلادی به دست آورد.

مالزی در سال‌های اخیر اجرای برنامه‌های توسعه‌ای را در دستور کار خود قرار داده است که سبب شده این کشور در زمره کشورهای صنعتی جهان دسته‌بندی شود.

این کشور یکی از اعضای اتحادیه کشورهای آسیای جنوب شرقی (آسه آن) است. این کشور همچنین عضو سازمان ملل متحد نیز هست.

نام مالزی برای این کشور زمانی انتخاب شد که حکومت فدراتیوی از مجموعه کشورهای آن منطقه شامل سنگاپور، برونئی شمالی و ساراواک در سال 1963 تشکیل شد.

فیلیپینی‌ها در همان زمان‌ها تلاش کردند نام مالزی که برآمده از نام قوم مالی است، را بر کشور خود بگذارند اما پیش از آنکه آنها بتوانند کاری انجام دهند، مالزی نام خود را ثبت کرد.